Vreemde praktijk: 166 JTD’s

Bij een van onze Belgische dealers kregen wij een 166 2.4 JTD aangeboden. Deze auto reed op zich prima volgens de klant, maar ook hier was er duidelijk sprake van te veel roet tijdens accelereren. Wij hebben de software uitgelezen en bekeken. Het bleek software zoals we die heel vaak zien, hoewel het slechter kan. Zonder al te veel te verklappen kunnen we zeggen dat men de zogenaamde koppelbegrenzing met een vaste waarde had verhoogd. Deze koppelbegrenzer is daardoor geen begrenzer meer en de begrenzing wordt nu gevormd door andere tabellen die niet zo heel goed op elkaar zijn afgestemd. Gevolg een grillig verlopend koppel door de toeren heen. Samen met het nogal onlogisch verhogen van de inspuittijden geeft dit een oncontroleerbaar geheel. Ook had men nog iets aan het inspuitmoment van de voorinspuiting veranderd. In onze ogen totaal zinloos. We hebben de auto van onze software voorzien en nu voelde de 166 veel beter aan. Over roetuitstoot werden geen opmerkingen meer gemaakt.

Via onze Belgische dealer kwamen wij een chip tegen van Nederlandse makelij. De dealer had een 166 2.4 JTD Fase 3 (150 pk) verkregen via inruil. Echter de dealer/eigenaar schaamde zich om met de auto te rijden. De roetontwikkeling was zo heftig dat het anti reclame betekende voor z’n bedrijf. Zelfs bij rustig wegrijden van een stoplicht werd een onrustmakende hoeveelheid roet uit de uitlaat geblazen. Daarbij kwam dat de 166 nog eens een keer zo fel op het gaspedaal reageerde als dat hij al in een standaard situatie doet (wij maken de gaspedaal reactie minder in het onderste toerengebied).

Bij het uitlezen van de software werd al snel duidelijk waar deze enorme roetontwikkeling door werd veroorzaakt. Uiteraard was de gebruikelijke “foute” tuningsmethode toegepast. Echter in het lage belastingsgebied was de hoeveelheid ingespoten brandstof al met meer dan 30% verhoogd. Door deze methode word iedere vorm van luchtbegrenzing (roetbegrenzing) genegeerd door het systeem. Wat tevens opviel was het brandstofverbruik volgens de verbruiksmeter. Die ochtend was een afstand afgelegd van 50 km met een gemiddelde snelheid van 50 km/uur. Met een gemiddelde van 1 op 25! Ook het gevolg van deze verkeerde tuningsmethode.

Bij de getunede auto was een zogenaamde vermogensanalyse bijgeleverd, dat onze wenkbrauwen hoog deed fronsen. Bij deze vermogensanalyse werd de getunede meting afgezet tegen de standaard meting. Meten is weten en gissen is missen maar dit is duidelijk een mis-meting.

De cijfers:
Standaard aan de wielen werd 311 Nm en 139 pk gemeten. Er werd een verlies in de aandrijflijn van 15% toegepast wat neerkomt op 357 Nm en 160 pk aan de krukas. Standaard levert een 2.4 JTD Fase 3 slechts 300 Nm en 150 pk. Een erg fors verschil. Wij meten bijna 320 Nm maar wel exact 150 pk. Als we dat verder doorrekenen komen we op een verschil van 7%.
Getuned levert de 166 347 Nm en 160 pk aan de wielen. Wat na de 15% correctie neerkomt op 400 Nm en 184 pk. Tja, wat is daarvan waar als men standaard al te hoog uitkomt. Als we hier de 7% correctie op toepassen komen we op 373 Nm en 172 pk.

Voor dit “kunst”stukje moest ruim 1000.– Euro afgerekend worden…….

September 2008
Wij zijn de laatste tijd al een aantal keren benaderd door berijders van de 166 2.4 JTD zowel de 136 pk als de 150 pk versie welke startproblemen vertonen. De koude start verloopt moeizaam. Wanneer de motor dan eenmaal loopt draait deze te langzaam rond. In sommige gevallen reageert de motor niet meer of slecht op het gaspedaal. Wanneer de motor eenmaal warm is gaat het beter. Een euvel wat zich blijkbaar langzaam maar zeker openbaart waarschijnlijk als gevolg van slechter wordende injectoren. Meestal belandt zo’n probleem bij een dealer welke natuurlijk allerhande zaken gaat controleren en/of vervangen zonder resultaat. Bij een van de auto’s werd ons gevraagd de software eens uit te lezen omdat de auto getuned zou zijn door een concurrent. Wij konden ons niet voorstellen dat deze het ook op dit vlak verprutst zou hebben. Niets was echter minder waar. Men had dusdanige aanpassingen gemaakt in het inspuittijd kenveld dat tijdens en vlak na de start er veel te weinig brandstof werd ingespoten. Het standaard programmeren van dit gedeelte bracht een 100% oplossing. Uiteraard mag duidelijk zijn de software in z’n geheel werd vervangen door onze versie. Als kers op de taart wist de klant te melden dat onze software in alle opzichten verbeteringen betekende voor de rij eigenschappen.

Een 166 2.4 20v JTD klant kwam na vele frustraties die hij had opgedaan bij een chiptuner uit de buurt van Utrecht bij ons terecht. Zijn grootste klacht was roet. In ruime mate verliet deze de uitlaat bij gas geven. De klant is daarvoor enige keren terug geweest bij deze aanbieder. Opnieuw moest hij lang wachten. Men was namelijk niet in staat de software zelf aan te passen. Dit werd via de mail opgestuurd naar de leverancier van de programma’s. Uiteindelijk werd het wel wat beter maar niet naar tevredenheid. De klant heeft het uiteindelijk bij laten zitten. Na een paar maanden kon hij het toch niet verkroppen en nam kontakt met ons op. Prettig voor ons want zo kunnen wij zien wat de ander verprutst heeft en de klant precies uitleggen hoe en waarom.

Allereerst bleek de getunde software niet gebaseerd te zijn op de laatst bekende software. Met als risico dat als een dealer besluit de update uit te voeren de klant de getunde software kwijt is. In dit geval was men de ellende liever kwijt dan rijk geweest maargoed…. Bij het bekijken van de software kregen wij haast spierpijn in het voorhoofd van de gefronste wenkbrauwen. Wat een bij elkaar geraapt zooitje had men ervan gemaakt zeg. Er waren tabellen aangepast die er totaal niet toe doen. Percentage lijnen welke verband houden met de koudloop instellingen op meer dan 100% gezet. Calibratietabellen aangepast. Koppelbegrenzers naar onacceptabele hoogtes gezet. Gelukkig had dat geen invloed omdat men juist de andere helft “vergeten” was aan te passen.

Het moge duidelijk zijn dat nadat wij de fabriekupdate hadden uitgevoerd en onze getunde software hadden geprogrammeerd er een zucht van verlichting door de auto ging bij de eerste proefrit. De 166 had z’n mooie karakter weer terug. Er kon gas gegeven worden zonder waarschuwingen voor dichte (zwarte) mist.